حق جو، جویای حقیقت بود، به نقد افکار و دیدگاه هایش نشست و چرک جامه ی تعصب و یکسویه نگری از تن به در کرد و از اتخاذ مواضع جناحی پیشین توبه کرد و در درک اولویت بین مصلحت سنجی و حقیقت مداری حیران شد و در حیرتش فرو رفت و خاموش ماند...

بدرود.